Dostępne zagadnienia z Andragogiki

1. Tzw. kształcenie obligatoryjne w zakresie bhp i ochrony przeciwpożarowej. Treści tego kształcenie niezależnie do branży są prawie jednakowe.

Dziś edukacja na terenie zakładu pracy jest bardzo ważna. Przynosi to niezwykłe rezultaty:
1. Zakład pracy jest bardzo konkurencyjny na rynku gospodarczym
2. Ma szanse przetrzeć szlaki zagraniczne.

Do 1989 roku edukacja centralnie kierowana była przez państwo. Po 1989 r. otworzyły się szanse dla wszystkich, którzy chcieli edukować. Przemiany w gospodarce, polityce, kulturze dotknęły także dorosłych.

SZKOLNA OŚWIATA DOROSŁYCH. Jest to systematyczny przekaz wiedzy, kształtowanie postaw człowieka. Odbywa się to w ustalonym czasie i miejscu. Widać strukturalizację treści kształcenia, widać autentyczność nauczyciela. Celem jest uzyskanie kwalifikacji formalnie potwierdzonych świadectwem.

Stowarzyszenia społeczno-oświatowe - bardzo ważny edukator. Podstawowe zadania – zabezpieczenia potrzeb osób, które w tym celu się zrzeszyły. Stowarzyszenia nie mają działań typowo gospodarczych (zysków).

Bezrobotny - to osoba bierna zawodowo.

Kształcenie – to zarówno proces nauczania jak i uczenia się, czyli całość poczynań umożliwiających jednostce uzyskanie wiedzy o przyrodzie, kulturze, społeczeństwie, a także osiągnięcie wszechstronnego rozwoju osobowości, rozwijanie uzdolnień, zainteresowań, ogólnej sprawności umysłowej i fizycznej.

Wg. Szewczuka:
1. Etap stabilizacji planów życiowych. Na tym etapie konkretyzują się nasze plany życiowe, przystosowujemy nasze plany do rzeczywistości, możliwości. Etap wstępny 18-27 r. ż. tzw. wczesna dorosłość.

Uczenie się osób dorosłych . Thorndike zasłynął z krzywych dzwonowych. Wg. Thorndike do 27 r. ż. – 33 r. ż. nasze możliwości uczenia się mają charakter wzrostowy. Możliwości uczenia się człowieka, który kończy 49 r. ż. są na poziomie 15-16 latka. W wieku 59 lat na poziomie 14 latka.

Kryteria dorosłości:
1. Kryterium wiekowe (lub biologiczne) - osoba dorosła to ta, która ukończyła 18 r. ż. Od tego momentu człowiek jest pełnoprawnym obywatelem.

Dwa style nauczania:
1. Animator wywołuje aktywność edukacyjną dorosłych, pewne rzeczy uświadamia, pokazuje możliwości edukowania się dorosłych.
2. Nauczyciel doradca - nauczyciel ma w sobie dużo odmian. Pracuje z tymi, którzy już sobie drogę edukacyjną obrali, wybrali już to czego chcą się uczyć.

W procesie uczenia się są 3 główne elementy:

Dorosły uczeń – specyfika człowieka dorosłego, jeśli chodzi o możliwości uczenia się ma pewne uwarunkowania. Człowiek dorosły podejmuje edukację wtedy kiedy musi, obciążany obowiązkami, ma przerwę w nauce, ma już inne zdrowie fizyczne i psychiczne. Wiek 18-60 lat to zróżnicowanie się niektórych form edukacji dorosłych. Wiek nie jest ważny - ważne są CHĘCI!!. Poziom intelektualny a nie wiek jest ważny. Uczniowie dorośli mają bardzo zróżnicowany zasób doświadczeń. W każdej grupie edukujących się dorosłych są osoby mające różnego rodzaju (czasowo) przerwy w nauce.

Oświata ustawiczna - na stałe w Polsce weszła w latach 70-tych. podkreśla, że uczenie się nie dotyczy tylko dzieci i młodzieży a rozciąga się na całe życie człowieka – oświata ciągła.To ta część oświaty, która następuje po szkole podstawowej. Dotyczy bardziej nauki typu kursowego. Nie koniecznie musi kończyć się uzyskaniem dyplomu.

Samokształcenie – jest odmianą kształcenia. Zachodzi wówczas, gdy człowiek dorosły wyznacza sobie cel, drogę dojścia do tego celu, poszukuje środków, sam siebie kontroluje i w rezultacie sam siebie ocenia.

Według definicji "Słownika pedagogicznego" wychowanie to całokształt procesów i czynności zmierzających do pełnego rozwinięcia osobowości człowieka.

Cele andragogiki jako nauki:
- badania procesów edukacyjnych
- uogólnienie badań
- formułuje wnioski
- wprowadza do życia

Przedmiotem zainteresowania tej nauki jest trójstopniowy:
- zajmuje się możliwościami rozwoju ludzi dorosłych, ich edukacją,
- procesami, które składają się na edukację. W obrębie tych procesów jeszcze bardziej szczegółowymi procesami,
- odpowiednie instytucie w których ten proces zachodzi, np. szkoła, przychodnia lekarska, biblioteka, czytelnia, zakłady pracy.

Andragogika wyrosła na terenie pedagogiki, w okresie XIX i XX wieku. Ten przełom to wielkie zmiany w technologii, produkcji. Zaczęły się wyłaniać pierwsze szkoły.

Andragogika to nauka o celach, treściach, formach, metodach, zasadach nauczania, kształcenia, wychowania, samokształcenia, samowychowania ludzi dorosłych. Jest nauką społeczną, humanistyczną i o wychowaniu.